விவசாயியான கங்கை அமரன், தனது பகுதியில் நடைபெறும் மணல் கொள்ளைக்கு எதிராக தொடர்ந்து போராடி வருகிறார். அவரது புகாரின் பேரில் விசாரணை நடத்தும் வி.ஏ.ஓ. அர்ச்சனா, மணல் கடத்தலில் ஈடுபடும் லாரிகளை ஆதாரங்களுடன் பிடிக்கிறார். இதனால் ஆத்திரமடையும் மணல் கொள்ளை கும்பல், அர்ச்சனாவை கொலை செய்கிறது.
அர்ச்சனாவின் கொலைக்குப் பிறகு, மணல் கொள்ளைக்கு எதிரான தனது போராட்டத்தை சட்டத்தின் வழியாகத் தொடர்கிறார் கங்கை அமரன். அவரது வழக்கு சிபிஐ விசாரணைக்கு மாற்றப்படுவதுடன், உயிருக்கு அச்சுறுத்தல் இருப்பதால் காவல்துறை பாதுகாப்பும் வழங்கப்படுகிறது.
இந்தப் பாதுகாப்புப் பணியில் நியமிக்கப்படுகிறார் தர்ஷன். உயர் அதிகாரிகளால் அதிகம் கண்டுகொள்ளப்படாத காவலரான அவர், ஆரம்பத்தில் இதை ஒரு சாதாரண பணியாகவே பார்க்கிறார். ஆனால், கங்கை அமரன் எதிர்கொள்ளும் ஆபத்துகளை அறிந்ததும், அவரது உயிரைப் பாதுகாப்பதை தனது முக்கியக் கடமையாகக் கருதி செயல்படத் தொடங்குகிறார்.
மணல் கொள்ளை கும்பலின் அச்சுறுத்தல்களுக்கு மத்தியில் கங்கை அமரன் தனது சட்டப் போராட்டத்தை முன்னெடுக்க, அவரைப் பாதுகாக்கும் பொறுப்புடன் தர்ஷனும் களத்தில் இறங்குகிறார். இந்த இருவரின் போராட்டமும், அவர்களைச் சுற்றி உருவாகும் ஆபத்துகளும் இணைந்து நகர்வதே ‘லெனின் பாண்டியன்’.
தான் வளர்த்த ஆடு இறந்ததற்கு நியாயம் கேட்கும் எளிய கிராமத்து முதியவராக அறிமுகமாகும் கங்கை அமரன், பின்னர் தனது நிலம், வாழ்வாதாரம் மற்றும் சுற்றுச்சூழலைக் காப்பதற்காக மணல் கொள்ளைக்கு எதிராகப் போராடும் சமூக அக்கறை கொண்ட மனிதராக உருவெடுக்கிறார். இந்த மாற்றத்தை தனது நடிப்பின் மூலம் இயல்பாக வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார். குறிப்பாக, தனது நிலத்தையும் வாழ்க்கையையும் காப்பாற்ற அவர் போராடும் தருணங்களில் அவரது நடிப்பு அழுத்தமாகப் பதிவாகிறது.
கங்கை அமரனின் மனைவியாக வரும் ரோஜா, கணவரின் போராட்டத்தால் குடும்பத்தில் உருவாகும் அச்சத்தையும் பதற்றத்தையும் தனது இயல்பான நடிப்பால் வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார். கதாபாத்திரத்தின் தன்மையை உணர்ந்து அளவான நடிப்பை வழங்கியிருப்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
அறிமுக நாயகன் தர்ஷன் கணேசன், கதையின் தொடக்கத்தில் தனது பணியை மட்டுமே கருத்தில் கொண்டு அலட்சியமாக செயல்படும் காவலராகவும், பின்னர் கங்கை அமரனின் உயிருக்கு இருக்கும் ஆபத்தை உணர்ந்து தனது கடமையை முழுமையாக ஏற்றுக்கொள்ளும் காவலராகவும் இரு வேறுபட்ட நிலைகளை வெளிப்படுத்துகிறார். காவலர் கதாபாத்திரத்துக்குப் பொருத்தமான தோற்றமும், உடல்மொழியும் அவருக்கு கைகொடுக்கின்றன.
போஸ் வெங்கட், ஜார்ஜ் மரியான், யுகேந்திரன், அர்ச்சனா, ஆடுகளம் நரேன் உள்ளிட்டோர் தங்களுக்கு வழங்கப்பட்ட கதாபாத்திரங்களின் தன்மையை உணர்ந்து இயல்பான பங்களிப்பை வழங்கியிருக்கிறார்கள்.
எட்வின் சாகேவின் ஒளிப்பதிவு படத்தின் கிராமத்து பின்னணிக்கு கூடுதல் இயல்பை வழங்குகிறது. கிராமப்புற வாழ்க்கையும், மணல் கொள்ளை நடைபெறும் பகுதிகளும் செயற்கைத்தனம் இல்லாமல் காட்சிப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. அதேபோல், சண்டைக் காட்சிகளில் எதார்த்தத்தைத் தக்கவைத்திருப்பதுடன், பரபரப்பான தருணங்களில் பதற்றத்தை அதிகரிக்கும் வகையிலும் கேமரா செயல்பட்டிருக்கிறது.
இளையராஜாவின் இசை கதையின் போக்குடன் இணைந்து பயணிக்கிறது. கதாபாத்திரங்களின் உணர்வுகளுக்கு ஏற்ப அமைந்துள்ள பின்னணி இசை, பல காட்சிகளின் தாக்கத்தை அதிகரிக்கிறது. பாடல்களும் படத்தின் கதைக்களத்தோடு பொருந்தும் வகையில் அமைந்துள்ளன.
நாகூரான் ராமச்சந்திரனின் படத்தொகுப்பு முதல் பாதியில் படத்தை வேகமாகவும் சீராகவும் நகர்த்துகிறது. குறிப்பாக ஆரம்பக்கட்ட காட்சிகள் தேவையற்ற இழுபறியின்றி செல்கின்றன. ஆனால், இரண்டாம் பாதியில் அதே வேகத்தைத் தொடர்ந்து பராமரித்திருந்தால் படத்தின் ஒட்டுமொத்த விறுவிறுப்பு மேலும் அதிகரித்திருக்கும்.
மணல் கொள்ளைக்கு எதிராக போராடும் ஒரு விவசாயியின் வாழ்க்கையையும், அவருக்குப் பாதுகாப்பாக நிற்கும் காவலரின் கடமை உணர்வையும் மையமாக வைத்து கதை மற்றும் திரைக்கதையை அமைத்திருக்கும் இயக்குநர் டி.டி. பாலச்சந்திரன், சமூகத்தில் நடைபெறும் சில உண்மைச் சம்பவங்களின் தாக்கத்தை படத்தில் பதிவு செய்திருக்கிறார். மணல் கொள்ளையை வெறும் பின்னணியாக வைத்துக்கொள்ளாமல், அதை கதையின் முக்கிய மையமாக மாற்றியிருப்பது கவனம் பெறுகிறது.
கதாபாத்திரங்களின் இயல்பான நடிப்பு, நேர்மையாக செயல்படும் அதிகாரிகள், மணல் கொள்ளைக்கு எதிராக தனி மனிதனாகப் போராடும் விவசாயி என முதல் பாதை விறுவிறுப்பாக நகர்கிறது. ஆனால், இரண்டாம் பாதியில் அந்த வேகமும் பரபரப்பும் சற்று தளர்வதால் படத்தின் தாக்கம் குறைகிறது. சில காட்சிகளை மேலும் கச்சிதமாக்கியிருந்தால் திரைக்கதை இன்னும் விறுவிறுப்பாக அமைந்திருக்கும். இருப்பினும், மணல் கொள்ளை போன்ற முக்கியமான சமூகப் பிரச்சினையை மையமாகக் கொண்டு இயக்குநர் முன்வைத்திருக்கும் பார்வையும், அதை நேர்மையாகப் பதிவு செய்ய எடுத்துக்கொண்ட முயற்சியும் படத்தின் சில குறைகளை கடந்து கவனம் பெறுகின்றன.
லெனின் பாண்டியன் – விமர்சனம்
